با توجه به اینکه به 16 آذر امسال نزدیک می شویم و بنا به شرایط کنونی جامعه و اعتراضاتی که به شکلی سراسری جامعه را درنوردیده است لازم دیدیم تا با فعالین چپ که در چند سال گذشته تجارب مهمی را از سر گذرانده اند گفتگویی داشته باشیم .هدف از این گفتگو شناخت دقیق تر از این جنبش بواسطه ی فعالینی از آن است که تاکنون فرصت ارائه نظراتشان را در رابطه با نوع نگاهشان نسبت به گذشته و همچنین آینده این جنبش پیدا نکرده اند .
پیش از این ما با تنی چند از فعالین این جنبش گفتگویی داشتیم و نظراتشان را هر چند مختصر در این رابطه بیان کردند ، اما در ادامه خواستیم تا علاوه بر اینکه حیطه ی بحث را منحصرا از روی دانشجویان بر میداریم ، بتوانیم بیشتر به آینده و اینکه چه می توان و باید کرد بپردازیم و البته باز هم از کسانی که پیش از این در این گفتگو ها شرکت کرده اند ، دعوت خواهیم کرد.
براین اساس خواهشمندم در ابتدا چگونگی شکل گیری و رشد جنبش چپ و زمینه های تقویت آن را در دانشگاه، از نظر خودتان توضیح دهید .
-قبل از هر چيز از شما تشكر مي كنم كه اين مصاحبه را ترتيب داديد و به من اجازه داديد تا نظراتم را براي خوانندگان سايت شما مطرح نمايم.
در مورد شكل گيري جنبش چپ دانشجويي در ايران بايد بگويم و با توجه به آنكه شما در يكي دو ماه اخير مصاحبه هاي زيادي را با فعالين سرشناس اين جنبش ترتيب داديد و هر كدام از موضع خود به بررسي اين پروسه يعني پروسه ي شكل گيري اين جنبش پرداخته اند،اما از نظر من بسياري از اين رفقاي عزيز كه شما با آنها مصاحبه كرديد به اين پروسه تك بعدي نگاه كرده و شكل گيري اين جنبش را به شكست اصلاحات جمهوري اسلامي يا رشد مبارزات طبقاتي در ايران و غيره ربط داده اند.
از نظر من هر كدام از اين دلايل و دلايل ديگري از اين قبيل اگر چه درست يا حاوي بخش زيادي از واقعيت باشد اما كل واقعيت را بيان نمي كند.ما نمي توانيم به شيوه اي تك بعدي و يك جانبه به اين پروسه نگاه كنيم و تنها يك يا چند مولفه را در شكل گيري چپ دانشجويي دخيل بدانيم.شكل گيري اين جنبش در شرايطي بود كه مجموعه اي از عوامل و موئلفه ها دست به دست هم داده و ضرورت به ميدان آمدن يك جريان راديكال و دخالتگر كه بتواند مطالبات واقعي مردم و طبقه ي كارگر در جامعه را بازتاب دهد و نماينده ي مطالبات توده ي كارگر و زحمتكش جامعه در دانشگاه باشد. از نظر من اساسي ترين عامل در شكل گيري چپ دانشجويي رشد مطالبات راديكال كارگري در جامعه بود كه در شعارهاي دانشجويان بازتاب مي يافت. در شرايطي اين جنبش آغاز به فعاليت كرد كه اكثريت مردم جامعه ي ايران از اصلاح پذير بودن رژيم ناكام شده بودند و بعد از شكست مفتضحانه ي اصلاح طلبان دنبال آلترناتيو راديكالتري مي گشتند.
در اين شرايط و بر اين بستر و در نتيجه ي تنفر مردم از رژيم و اصلاح طلبان و روند رو به رشد مبارزات راديكال اجتماعي نوعي چپ دخالتگر اعلام موجوديت نمود كه خود را در تقابل با ديدگاه هاي رايج در چپ سنتي ايران و همچنين در تقابل با گرايشات رفرميستي و انتقادي در ايران مي دانست.چپ راديكال فعاليت خود را اگر چه از دانشگاه شروع نمود اما افق و مطالبات خود را در جامعه و در كشمكش هاي واقعي درون جامعه طلب مي نمود.در همين راستا و به دنبال رشد گرايش چپ در دانشگاه ها و روند روبه رشد مبارزات كارگري،زنان و ديگر مبارزات راديكال اجتماعي بود كه عده اي از كهنه كارهاي دفتر تحكيمي كه از اصلاحات سرخورده شده بودند به پروسه ي شكل گيري دانشجويان آزادي خواه و برابري طلب در سال 1385 پيوستند.
در اين شرايط كه مبارزات كارگري در جامعه بيش از هر زماني رشد و نمو پيدا مي كرد گرايش چپ در دانشگاه نيز بيش از پيش راديكالتر و توده اي تر مي شد و دفتر تحكيم و تشكل هاي وابسته به حاكميت روز به روز تضعيف مي شد و جاي خود را به تشكل هاي مستقل و راديكالتري همچون دانشجويان آزادي خواه و برابري طلب مي داد.
با توجه به اينكه محیط دانشگاه نسبت به ساير محيط هاي كارگري ،زنان و اجتماعي بستري مناسبتر براي فعاليت بود مطالبات دانشجويي در اين دوره راديكالترين مطالباتي بود كه جامعه ي ايران در طول حيات رژيم جمهوري اسلامي به خود ديده بود.همچنين برقراري ارتباط بين فعالين دانشجويي با فعالين راديكال ديگر عرصه ها باعث تاثير پذيري و تاثير گذاري اين جنبش ها بر همديگر و بالا رفتن انسجام چپ در ايران مي شد آنچه رژيم جمهوري اسلامي از آن در هراس بود.
به عللی که از نظر شما موجب سرکوب 13 آذر 86 شد ، بپردازید. شما به عنوان یک ناظر یا درگیر در این اتفاقات نگاه تان نسبت به آن چیست؟
-در مورد ضربه اي كه به جنبش چپ دانشجويي وارد شد، بايد بگويم عليرغم بحث ها و جار و جنجالي كه چه در بين احزاب بي تاثير اپوزيسون و چه در ميان برخي از رفقا در گرفت و هر كدام از زاويه ي منافع حزبي فردي خود به اين ضربه برخورد كردند، بايد بگويم كه اين ضربه بزرگ را نمي توان به دخالت اين يا ان حزب يا فرقه ي سياسي و يا ماجراجويي اين يا آن فعال تقليل داد. تقليل دادن اين ضربه به اين موارد جزیي از نظر من كج فهمي و عدم درك از شرايط واقعي جامعه است.
در مورد ماجراجويي،دخالت بي مورد احزاب و جريانات بي تاثير اپوزيسون و غيره بايد بگويم كه دخالت اين جريانات تنها در تشديد ضربه و كمك بييشتر به پليس در دستگيري و شناسايي فعالين (چه به صورت عامدانه و از روي منافع سازماني و چه به صورت ابلهانه و از روي عدم درك از شرايط واقعي اجتماع و عدم تجربه در برخورد به پليس يا هر دليل ديگري از اين قبيل) کمک کرد ،اما آنچه از نظر من در اينجا دليل اصلي ضربه بود از ديد بسياري از اين احزاب و در گفته هاي آنان غائب بوده و هست،اين است كه رژيم سرمايه داري جمهوري اسلامي نمي توانست بيش از آن (منظور رشد بي رويه ي چپ است)آن هم با اين ميزان از علنيت و با اين مطالبات ساختار شكنانه، طبقاتي و جدي تحمل اين جريان و جرياناتي از اين قبيل را داشته باشد،به همين دليل از اوايل سركار آمدن رئيس جمهور اصولگرا رژيم سركوب نيروی چپ و كمونيست را در اولويت كار خود قرار داد، سركوب داب و جنبش چپ دانشجويي در اولويت كار رژيم قرار گرفت.بر خلاف ادعاي كساني كه برخي به شيوه ي سازشكارانه و پاسيفيستي اعلام مي كنند كه برگزاري مراسم 13 آذر 1386 عامل اصلي سركوب بود و برگزاري اين مراسم را ماجراجويي قلمداد مي كنند،از نظر من برگزاري اين مراسم نه تنها حياتي و ضروري بود و سركوب و ضربه ي 13 آذر ربطي به برگزاري اين مراسم نداشت و حتي در صورت عدم برگزاري مراسم سركوب به احتمال زياد بيشتر مي شد يا حداقل صورت مي گرفت،بايد بايد بگويم كه سرنوشت چپ دانشجويي در ايران به اين روز گره خورده بود.در صورت عدم برگزاري مراسم چپ دچار يك عقب نشيني غير قابل انتظار مي شد.خود من از زمره ي كساني بودم كه قبل از اين مراسم در زندان رژيم بودم و نه تنها من بلكه مجموعه ي وسيعي از فعالين سرشناس اين جنبش قبل از روز 13 آذر دستگير و بازداشت شده بودند،پس برگزاري مراسم بايد نقش زيادي در عقب نشيني رژيم داشته باشد.
شما چه برآیندی برای ادامه ی کاری جنبش های اجتماعی در ایران دارید؟ به صورت دقیق تر اینکه تصور می کنید جنبش های اجتماعی در ایران به کدام سمت در حرکت هستند و در اوضاع کنونی که جنبش سبز در جامعه وجود دارد آیا می توان حرکت یا بروز شکل های دیگری از این حرکت ها و اعتراضات مردمی را فراتر از سبز ها در جامعه انتظار داشت و یا آنها حد نهایی انتظارات را برآورده خواهند کرد؟
-به نظر من جنبش هاي اجتماعي در ايران در اين مقطع از فعاليت خود دچار نوعي سردرگمي شده اند،اما اين سر در گمي نمي تواند زياد دوام داشته باشد.با توجه به اعتراضات توده ايي مردم در اعتراض به نتيجه ي انتخابات و درواقع در نتيجه انزجار و نفرت از جمهوري اسلامي به دليل ضعف چپ و عدم ناتواني در رهبري اين اعتراضات توده اي اعتراضات در ابتدا توسط اصلاح طلبان هدايت مي شد،اما با راديكاليزه شدن تقريبي اعتراضات و راديكالتر شدن شعار ها اصلاح طلبان (موسوي و كروبي و ...)وفاداري خود را به نظام اسلامي و اصول اوليه ي انقلاب اسلامي اعلام نموده و يك جنبش عظيم توده اي در اين مقطع به دليل ضعف رهبري و نبود يك حزب كمونيست راديكال كه بتواند از دل جامعه و نه در فضاي مجازي اعتراضات را رهبري كند جنبش دچار نوعي بي اميدي و سرگرداني شد و عليرغم اينكه در بسياري از موارد شعارها در تقابل با كل ماهيت جمهوري اسلامي و دم و دستگاه حاكميت اسلام سياسي بود،اما نمي توانست باعث براندازي رژيم جمهوري اسلامي شود.در اين شرايط كه جنبش چپ دانشجويي در حالت ركود بعد از سركوب 13 آذر 86 به سر مي برد و هنوز نتوانسته بود از زير اين سركوب ها قامت راست كند،نمي توانست نقش زيادي در هدايت اين جنبش توده اي داشته باشد،اما كپي برداري معترضان از شعارهاي دانشجويي همچون مرگ بر ديكتاتور غير قابل انكار است.
بايد بگويم كه از نظر من اعتراضات به همين شكل سرگردان باقي نخواهد ماند زيرا فضاي سياسي جامعه ي ايران تحولات جدي را مي طلبد،اعتراضات اگر بتواند از كانال مبارزه ي طبقاتي و تقابل كار مزدي و سرمايه صورت بگيرد و در ان منافع طبقاتي تفكيك شود و از حالت خود به خودي خارج شود طولي نخواهد كشيد كه باعث سرنگوني رژيم خواهد شد اما همانطور كه گفتم تاكنون اعتراضات عليرغم اينكه در روز قدس و 13 آبان تا حدود زيادي راديكاليزه شده بود اما به دليل ضعف رهبري و در نتيجه ي ضعف چپ راديكال توانايي سرنگوني رژيم را ندارد.
با توجه به تجربیاتی که دانشجویان چپ و عموم فعالین این جنبش در سالهای گذشته پشت سر گذاشته اند ، از نظر شما چه باید کرد تا بتوان بر شرایط کنونی تاثیر گذار بود؟
-براي غالب شدن بر وضع موجود از نظر من افشاگري بي امان از كل رژيم جمهوري اسلامي همراه با دم و دستگاه آن و اراذل و اوباش موسوم به اصلاح طلب و هچنين روشنگري و آژيتاسيون و فعاليت عملي،تلاش براي پيوند جنبش هاي راديكال اجتماعي و بالا رفتن مطالبات مردمي و جايگزيني اعتراضات توده اي با اعتراضات طبقاتي آن هم در نتيجه ي فعاليت شبانه روزي و مداوم نيروهاي راديكال و كمونيست در عرصه هاي كارگري و ديگر عرصه هاي راديكال اجتماعي الزامي است. چپ دانشجويي (داب)زماني كه تصميم به فعاليت گرفت اگر فضاي مجازي را به عنوان عرصه ي فعاليت خود انتخاب مي كرد قطعا نمي توانست تاثيرات لازم را در راديكاليزه كردن فضاي دانشگاه و جامعه داشته باشد ،اما فعاليت عملي و پيوند تنگاتنگ اين جريان با فعالين ديگر عرصه هاي اجتماعي و نقش ماترياليزم پراتيك كه اين نوع چپ به ان معتقد بود باعث شد كه طولي نكشد كه اين جريان به يك جريان تاثيرگذار و يك تشكل مستقل دانشجويي كه بيشتر دانشگاه هاي ايران را در بر گرفته بود تبديل شود و تاثيرات زيادي در راديكاليزه شده فضاي دانشگاه و جامعه،تبليغ ماركسيسم به مثابه ي علم رهايي طبقه ي كارگر و بالا رفتن مطالبات مردمي و كارگري باشد. بنابراين براي تاثير گذاشتن بر وضعيت موجود و روند خود به خودي مبارزات دخالتگري از نزديك و نه دوري و جاروجنجال بي مورد و كناره گيري از اين جنبش يا تبليغات كاذب و انقلاب ناميدن اين جنبش،بلكه تلاش و فعاليت از نزديك و تنگاتنگ براي سازمان دهي مردم معترض و اعتراضات در كانال مبارزه ي طبقاتي و كار مزدي و سرمايه مي باشد.نمي توان به شيوه ايي توده ايستي اعلام نمود كه اين جبش ما نيست و اينگونه بي خاصيتي و بي تاثير خود را توجيه نمود و انتظار سرنگوني و انقلاب سوسياليستي را داشته باشيم،نمي توان زير نام انقلاب خواندن اين جنبش پشت اصلاح طلبان قرار گرفت،نقد خود را از اصلا طلبان در اين مقطع كنار گذاشت و آن موقع منتظر يك انقلاب توده اي بدون رهبري مشخص را داشت و دوباره شدن انقلاب 1357 را مشاهده نمود.چپ راديكال ايران در اين عرصه بايد با بازبيني در سياست هاي خود چه در داخل و چه در خارج و اپوزيسيون با همگرايي بيشتر حول مطالبات سوسياليستي و نه دمكراتيك به سوي سرنگوني جمهوري اسلامي و استقرار سوسياليزم قدم بردارد،براي اين كار همانطور كه گفته شد نه تبليغات و جارو جنجال در فضاي مجازي بلكه فعاليت كمونيستي در دل جامعه و از نزديك با جا جنبش هاي اجتماعي ضروري است.
============================================================
در همین رابطه :
::
::
::
::
::
::
::
::
::
::
::
::
پیامها
0 نظر:
ارسال يک نظر
برای ارسال نظر : بعد از نوشتن نظرتان در انتخاب نمایه یک گزینه را انتخاب کنید در صورتی که نمیخواهید مشخصات تان درج شود " ناشناس" را انتخاب نموده و نظر را ارسال کنید در صورت مواجه شدن با پیغام خطا دوباره بر روی دکمه ارسال نظر کلیک کنید.
مطالبی که حاوی کلمات رکيک و توهين آمیز باشد درج نميشوند.